Niecodziennik

Coś z serii “don’t do it at home” - jak działa dysk twardy? Jeśli nie chcesz ryzykować utraty gwarancji na swój dysk, a ciekawi cię jak wygląda w środku w trakcie pracy, oto film:

Pamiętaj, nie rób tego ze swoim dyskiem!

Przyznam szczerze, że pierwszy raz coś takiego widziałem…

siedzę sobie przy komputerze, coś tam sobie robię, patrzę - a tu taka kreseczka o rozmiarach ok. 1×7 px. Badpixele? pomyślałem, przełączyłem na inny desktop (w KDE), zrestartowałem X-y, ale nic - kreseczka dalej “siedziała”. Pomyślałem sobie, że to może jakiś dziwaczny błąd w pamięci karty graficznej. Zrestartowałem komputer i tym razem uruchomiłem Windows. Kreseczka zaczęła “chodzić”? what??? - tak to coś zaczęło chodzić po ekranie.

Ponownie uruchomiłem Linuksa - tam ta nieszczęsna kreska “również chodziła”.

Najbardziej prawdopodobne wyjaśnienie jest takie, że jakiś malutki robal wszedł do środka monitora, między “świetlówki” a właściwą warstwę LCD - możliwe?

autentyczna historia: do helpdesku, z
którym mają umowę serwisową, dzwoni mocno wpieniony właściciel jakiegoś
sklepu czy coś i rzucając gęsto k*, p* i wszelkimi innymi werbalnymi
znakami przestankowymi domaga się, by serwisant natychmiast przyjechał
i naprawił. Po dość długim czasie udaje się wyciągnąć od pieniacza, że
monitor jest ciemny i co oczywiste w takiej sytuacji nie da rady używać
systemu. Na propozycję sprawdzenia, czy kabel sieciowy do monitora jest
dobrze podłączony facet reaguje dalszym stekiem bluzgów (ktoś mówił, że
Ruscy pod tym względem są niezrównani? Nie wierzcie mu, to nieprawda).
Biedny gość po drugiej mańce druta telefonicznego przekładając
słuchawkę do jedynego wówczas niezwiędłego ucha proponuje mu, żeby
pożyczył monitor z innego stanowiska - wychodząc z założenia, że po
pierwsze gość nosząc ciężar trochę ochłonie, a po drugie to
przełączając przy okazji sprawdzi i być może poprawi połączenia. A jak
nie ochłonie, to sobie upuści monitor na nogę, po czym będzie
upierdliwić dyspozytorowi z Pogotowia Ratunkowego. Ale nic z tego nie
wyszło, bo goster gęsto przerywając k* stwierdził, że jest za ciemno na
tym innym stanowisku (a właściwie strumień k* przerywał od czasu do
czasu innymi słowami, które się ułożyły dając taki mniej-więcej sens).
Biedak z helpdesku, tracąc powoli sens dalszej rozmowy z gosterem,
który albo jest niedorozwinięty umysłowo, albo na mega kacu, rzuca mu,
żeby włączył światło. ,,Nie można, dziś robią instalację i nie ma prądu
w całym sklepie” odpowiada pieniacz.

Zaskakujące wyniki badań CBS (centrum badań społecznych) dotyczące skórtu PLD.

Okazało się, że aż 78% rolników rozszyfrowało skrót PLD jako PLD Linux Distribution. Natomiast 64% studentów kierunków informatycznych w niepublicznych szkołach humanistycznych (Wyższa Szkoła Turystyki, Hotelarstwa i Gastronomii w Sieradzu, Wyższa Szkoła Humanistyczno-Informatyczna im. J. Gagarina w Otwocku) skrót PLD rozszyfrowało jako Partia Ludowo Demokratyczna. Również 23% pracowników administracji publicznej wskazało na PLD jako Partię Ludowo Demokratyczną.

Rozmawialiśmy z kilkoma respondentami:

Pani Danuta Danuta z urzędu gminy Praga Popołudnie.

Pani Danuto Danuto: z czym kojarzy się Pani skrót PLD?
- no, oczywiście z Polską Ludowo Demokratyczną, z Partią przepraszam, z
Partią Ludowo Demokratyczną.

Pan Adam Smyk-Miłosz, właściciel 7 hektarowego gospodarstwa rolnego we wsci Kłąszewy pod Kołobrzegiem.

Z czym kojarzy się Panu skrót PLD
- no oczywiście z Polish Linux Distribution, przepraszam od jakiegoś czasu PLD LInux Distribution, ostatnio zmieniono nazwę

Skąd u Pana znajomosć systemu Linux?

- od 3 lat jestem jedynym członkiem i założycielem KLUG. Niektórzy się śmiali i mówili że powinno być KLUB, ale ja tam wiem swoje KLUG znaczy Kłąszewy Linux User Group (na razie User, jak będzie więcej członków będzie Users), linuksem interesuję się od dziecka. Kupiłem dzieciakowi komputer na Pierwszą Komunię. A dziecko jak to dziecko, powiedziało że komputer bez internetu jest do dupy. Przepraszam, jest do niczego.

No, i od dwóch lat ciągniemy internet radiem od sąsiada, były problemy, ale jak zmienił AP-ka na Linksysa chodzi miodzio.

Zacząłem czytać grupy dyskusyjne najpierw alt.pl.linux.newbie, potem pl.linux, teraz czytam alt.pl.linux.kernel-hacking, i jakoś idzie.

*****POCZĄTEK CYTATU
Czy twój syn jest hakerem komputerowym?

(T. Reginald Gibbons, Wysłane w niedzielę, 2 grudnia 2001 o 11:00:21)

Jako oświecony, nowoczesny rodzic, staram się na ile to możliwe, angażować się w życie moich sześciorga dzieci. Namawiam je, by wstępowały do drużyn sportowych. Chodzę z nimi na zabawy jako opieka, by dopilnować, że nie mają alkoholu. Sprawuję ojcowską kontrolę nad ich płytami CD, któych słuchają i filmami, które oglądają, z kim się zadają i jakie czytają książki. Można rzec, że jestem modelowym rodzicem. Moje dzieci nigdy mnie nie zawiodły i bez wątpliwości mam najlepszą rodzinę w całych Stanach.

Dwa lata temu zdecydowwaliśmy z żoną Carol, że wykształcenie naszych dzieci byłoby niepełne bez pewnych podstaw wiedzy z nowoczesnych komputerów. Dlatego też, kupiliśmy naszym dzieciom nowiutkiego Compaqa, aby się go uczyły. Dzieciaki świetnie się bawiły rozlicznymi programami, które kupiliśmy, takimi jak Adobe Photoshop i MS Word, a moja żona i ja cieszyliśmy się, że nasz prezent został tak dobrze przyjęty. Nasz syn Peter wciągnął się najbardziej i stał się specem od surfowania po sieci. Gdy Peter zaczął spędzać całe dni przy maszynie, zacząłem się martwić, ale Carol radziłą się nie przejmować, bo to tylko faza przejściowa. Chętnie zgodziłem się z jej matczynym wyczuciem, do czasu, gdy najmłodsza córka Cindy wpadła pewnego wieczora do salonu wołając: “Peter jest hakerem komputerowym!”

Jak się domyślacie, byłe zdumiony. Haker komputerowy w moim własnym domu! Zacząłem sprawdzać zwyczaje mojego syna, aby upewnić się, że Cindy nie ubzdurała sobie czegoś, jak się jej czasem zdarza.

Po kilkudniowym śledztwie i pewnych badaniach nad komputerowymi hakerami przedstawiłem Peterowi dowody. Obawiam się, że był to jeden, jedyny raz, kiedy się naprawdę zawiodłem na swoim dziecku. Wychowywaliśmy je na ludzi uczciwych i porządnych, a Peter zdradził zasady, które chcieliśmy mu wpoić. Uparcie zaprzeczał, żeby robił coś takiego. Godzinami zapierał się a w końcu nie miałem innego wyboru, jak zabronić mu używania komputera, aż dorośnie i będzie za siebie odpowiedzialny.

Po tych przejściach w mojej własnej rodzinie, rozmyślałem, jak mógłbym pomóc innym w podobnych sytuacjach. Przez ten czas zdobyłe mnóstwo wiedzy o hakerach. Moją powinnością jest przekazanie tych informacji innym rodzicom, w nadziei, że będą mogli sprawdzić, czy ich własne dzieci nie wpadły w hakerskie towarzystwo. Być może innym rodzicom uda się wykierować swych synów na dobrą drogę, zanim zajdzie potrzeba ekstremalnych rozwiązań.

W tym celu postanowiłem opublikować dziesięć głównych oznak, że wasz syn jest hakerem. Wszystkim rodzicom radzę przeczytać to bardzo starannie a jeśli ich syn pasuje do tego profilu, to powinni podjąć odpowiednie działania. Mądry rodzic wpierw spróbuje przemówić synowi do rozsądku, zanim ucieknie się do szlabanu, a nawet złoi skórę. Jestem dumny, że nigdy nie musiałem dawać lania dziecku i mam nadzieję, że ten poradnik pomoże innym rodzicom powstrzymać syna przed zejściem na manowce, zanim lanie będzie potrzebne.

1. Czy syn poprosił cię kiedyś o zmianę dostawcy internetu?

Wiekszość amerykańskich rodzin używa odpowiedzialnych i godnych zaufania dostawców internetu, takich jak America on Line. Mają oni jasne zasady “Żadnego Hakerstwa” i podejmują starania, aby zapewnić żeby internetowe zajęcia były przyjemne, pouczające, a przede wszystkim całkowicie legalne. Jeśli wasze dziecko staje się hakerem, to jednym z pierwszych kroków jest prośba o zmianę dostawcy na bardziej przyjaznego hakerom.

Doradzam wszystkim rodzicom odrzucenie tej prośby. Jednym z powodów, dla których wasz syn chce się przesiąść do innego dostawcy, jest wydostanie się spod działania filtra bezpieczeństwa dla dzieci AOL. Ten filtr jest niezbędny wszystkim rodzicom, którzy chcą aby syn korzystał z internetu bez narażania się na treści “tylko dla dorosłych”. Najlepiej zaufać ochronie z AOL, niż korzystać z jakiegoś domowego rozwiązania. Jeśli wasz syn staje się hakerem, to będzie w stanie obejść wszelkie domowe zabezpieczenia ze zdumiewającą łatwością, korzystając z wiadomości znajdowanych na różnych hakerskich stronach.

2. Czy znajdujecie na komputerze programy, których nie instalowaliście?

Wasz syn prawdopodobnie zechce zainstalować jakieś hakerskie programy. Może próbować ukrywać ich obecność, ale zwykle uda ci się znaleźć wszelkie nowe programy czytając listę w “Dodaj/Usuń Programy” w Panelu Sterowania. Do popularnych programów hakerskich należą RAR, Mozilla i Java. (tłum.: dałem tu inne nazwy, niż w oryginale, bo te kilka lat trochę zmieniło Najlepiej jest przedstawić waszemu synowi te dowody i zmusić go do usunięcia tych nieodpowiednich programów. Prawdopodobnie spróbuje zainstalować je na nowo, ale będziecie w stanie stwierdzić, że tak się stało, gdy wasz komputer zapyta, czy ma ściągnąć “download” jakś hakerski program. Jeśli tak, to znaczy, że czas poważnie porozmawiać z synem, i pomyśleć, czy nie ukarać go szlabanem.

3. Czy wasze dziecko prosiło o dokupienie jakichś elementów?

Hakerzy są często ograniczeni przez zwykły sprzęt w komputerze. Mogą chcieć “szybszej” karty graficznej, większego dysku twardego, a nawet więcej pamięci. Jeśli wasz syn zacznie dopraszać się o takie urządzenia, to możliwe, że ma uzasadnioną potrzebę. Najlepiej upewnicie się, że kupujecie legalne i sprawne urządzenia, kupując dodatkowe części wyłącznie od producenta waszego komputera. Jeśli wasz syn poprosił o nowy “procesor” z niejakiej firmy “AMD”, to niewątpliwy powód do alarmu. AMD to firma z trzeciego świata wytwarzająca słabsze kopie amerykańskich procesorów. W swoich zakładach zatrudniają i wyzyskują dzieci, a do tego wyłączają zabezpieczenia, jakie umieszczają w swoich procesorach amerykańskie zakłady, takie jak Intel, aby zapobiegać hakerstwu. Układy AMD nie są sprzedawane w prawdziwych sklepach i prawdopodobnie dowiecie się, że trzeba je kupić w sklepei internetowym. Nie kupujcie tego procesora! Musicie odmówić tej prośbie swojego dziecka, jeśli macie cień nadziei na jego dobre wychowanie.

4. Czy wasze dziecko czyta podręczniki hakowania?

Jeśli zwracacie uwagę na lektury swojego syna, tak jak ja, to możecie wiele powiedzieć o jego ulubionych lekturach i zajęciach. Dzieci najbardziej ulegają wpływom mając naście lat. Każdy tatuś którego siedemnastoletnia córka próbowała wyślizgnąć się na randkę z makijażem i pachnąca nowymi perfumami, słusznie obawia się nieodpowiednich wpływów na bezkrytyczny, niedoświadczony umysł. Niestety, w księgarniach jest obecnie dostępnych wiele podręczników hakerstwa. Kilka przykłądowych tytułów to:

“Snow Crash” i “Cryptonomicon” Neala Stephensona;

“Neuromancer” Williama Gibsona;

“Programowanie w języku Perl” - Timothy O’Reilly;

“Geeks” Jona Katza;

“The Hacker Crackdown” Bruce’a Sterlinga;

“Microserfs” Douglasa Couplanda;

“Hackers” Stevena Levy;

i “The Cathedral and the Bazaar” Erica S.Raymonda.

Jeśli zobaczycie wśród rzeczy swojego dziecka któreś z tych podręczników hakerstwa, zabierzcie je natychmiast. Powinniście też domagać się od miejscowych księgarń i bibliotek usunięcia tych tytułów z półek. Z początku możecie spotkać się z oporem i różnymi argumentami, ale nawet księgarze muszą się ugiąć pod naciskiem lokalnej społeczności.

5. Ile czasu spędza wasze dziecko przy komputerze dziennie?

Jeśli wasz syn spędza więcej, niż pół godziny przy komputerze każdego dnia, to może go używać, do blokowania dostępu (Denial Of Service) różnych witryn. Blokowanie polega na zdobyciu dostępu do “linii komend” cudzego komputera i użyciu go do uszkodzenia ważnych usług internetowych. Może to trwać do ośmiu godzin. Jeśli wasz syn to robi, to łamie prawo, a wy powinniście niezwłocznie go od tego powstrzymać. Najbezpieczniejszą regułą jest limitowanie dziciom czasu dostępu do komputera do maksymalnie 45 minut dziennie.

6. Czy wasz syn używa Quake’a?

Quake to sieciowa wirtualna rzeczywistość stosowana przez hakerów, Jest popularnym miejscem spotkań i ćwiczeń, prowadzą hakerskie dyskusje i ćwiczą się w różnych broniach. Wielu hakerów z powodu wirtualnych rzeczywistości odkrywa w sobie antyspołeczne upodobania i mogą one być przyczyną niewłąściwych zachowań w szkole i w domu. Jeśli wasz syn używa Quake’a, to powinniście przekonać go, że jest to niedopuszczalne. Musicie się upewnić, że wszelkie bronie w domu są zabezpieczone i bez amunicji. Powinniście też dać znać o tym do szkoły.

7. Czy wasz syn stał się kłótliwy i nie daje się przekonać?

Kiedy dziecko wkracza do świata elektroniczneg hakowania, może odczuwać brak satysfakcji w normalnym świecie. Może tracić panowanie nad sobą lub nie rozróżniać, które zachowania są dobre, a które złe. Najszybciej objawia się to w sposobie odnoszenia się do innych osób. Jeśli się z kimś nie zgadza, to będzie traktować go złośliwie, pogardliwie, a nawet może przeklinać. Może grozić zwyczajnie albo w sposób elektroniczny.

Wszemu synowi trudno będzie rozmawiać z wami o tym problemie, nawet w obliczu dowodów. Prawdopodobnie będzie się zarzekać, że nie ma żadnego problemu, a wy sobie coś niepotrzebnie wyobrażacie. Może wam powiedzieć, że to wy macie problem, i powinniście się “odczepić” i “dać mu spokój”. Nie dajcie się rozbroić. Jesteście jedyną szansą swego dziecka, nawet jeśli ono nie rozumie, w jakim jest położeniu. Starajcie się przebić do niego, nieważne, jak bardzo będzie się zamykać w sobie.

8. Czy wasz syn ma obsesję na punkcie “Luniksa”?

BSD, Lunix, Debian i Mandrejk są wersjami nielegalnego hakerskiego systemu operacyjnego, wynalezionego prez ruskiego hakera nazwiskiem Linius Torvaltov, zanim Rosjanie przegrali zimną wojnę. Opiera się on na programie zwanym “xenix” napisanym przez Microsoft dla rządu amerykańskiego. Hakerzy używają tych programów również, by włamywać się na komputery ludzi, by kraść numery kart kredytowych. Można też używać ich do włamywania się na wieże stereo ludzi, by kraść z nich muzykę przy pomocy programu “mp3″. Torvaltov to niepoprawny haker, odpowiedzialny za napisanie wielu hakerskich programów, takich jak “telnet”, którym hakerzy łączą się z komputerami w internecie nie używając telefonu.

Wasz syn może próbować instalować “Luniksa” na twardym dysku. Jeśli będzie przebiegły, to możecie nawet nie zauważyć jego obecności, jednakże Lunix to kapryśna bestia i jeśli się nim nie umie posługiwać, to wasz syn może zniszczyć komputer, a nawet zupełnie go zepsuć przez skasowanie Windows, kiedy to będziecie musieli zabrać komputer do naprawy. Jeśli zobaczycie słowo “LILO” podczas uruchamiania Windows (tuż po załączeniu komputera), to wasz syn zainstalował Luniksa. Aby się go pozbyć, będziecie musieli odesłać komputer do producenta, i zamontować nowy dysk twardy. Lunix jest strasznie niebezpiecznym oprogramowaniem i nie da się go usunąć bez utraty części waszego dysku twardego.

9. Czy wasz syn zmienił zupełnie swój wygląd?

Jeśli wasz syn przeszedł metamorfozę w ubiorze, to możecie mieć hakera pod swoim dachem. Hakerzy starają się ubierać w jasne, błyszczące kolory. Mogą nosić spodnie z niskim krokiem, jasne bluzki i malowane włosy aby pasowały kolorem do ubrań. Może dojść do noszenia fosforyzujących ozdób, a nawet niektórzy mają pacyfki na szyi. (Nie wyobrażam sobie, czemu oni to robią) Teraz jest w szkołach wielu takich hakerów, a wasz syn może się do nich przyłączyć. Jeśli zauważycie, że w grupie przyjaciół waszego syna są ludzie tak ubrani, to czas wprowadzić na poważnie godzinę policyjną, aby uchronić go od niebezpiecznych wpływów.

10. Czy wasz opuścił się w nauce?

Jeśli wasz syn ma niepowodzenia w szkole, albo słabe osiągnięcia sportowe, to może być członkiem grupy hakerów, takiej jak cieszące się złą sławą towarzystwo hakerów “Otaku”. Spędzanie dużych ilości czasu przy komputerze i kontakty z kolegami hakerami mogą powodować tymczasowe uszkodzenia wzroku i mózgu, od promieniowania elektromagnetycznego. Wtedy jego oceny mogą gwałtownie osłabnąć, szczególnie z trudnych przedmiotów takich, jak matematyka i chemia. W ekstremalnych przypadkach nadmierne narażenie na promieniowanie komputera może powodować schizofrenię, zapalenie opon mózgowych i inne psychiczne schorzenia. Ograniczenie ruchu może również spowodować, że będzie tracił masę mięśniową a nawet straci na wadze. Dla dobra swego dziecka, w trosce o jego fizyczne i psychiczne zdrowie, musicie powstrzymać go od hakowania i drastycznie ograniczyć mu czas korzystania z komputera.

Zachęcam wszystkich rodziców do bardzo uważnego przeczytania tego poradnika. Od tego może zależeć przyszłość waszego dziecka. Hakerstwo to nielegalna i niebezpieczna działalność, która może doprowadzić dziecko do więzienia i rozerwać waszą rodzinę. Nie da się tego potraktować zbyt poważnie.
*****KONIEC CYTATU